سلام.


دیشب یه بحث لایه‏ای نسبتاً جدی و طولانی
کردم درباره‏ی انقلاب.


خدا رو شکر زیاد کم نیاوردم.


اما یه چیزی برام ملموس‏تر شد که
چطور «تفکیک» برای «حجتیه» مبانی فکری می‏سازه.


هر چند که من هنوز با اهالی تفکیک مشکل جدی ندارم.
اتفاقاً بهترین کسانی رو که دیدم می‏تونن از پس
«روشنفکران دینی ضددین!»
بر بیان همین‏ها هستن.


(تکمله)
به‏خصوص رو بحث سوتی‏های انقلاب و انقلابیون
(به قول دوستمون پنالتی)
خیلی نمی‏شه دفاع کرد.
فقط می‏شه گفت اینها هم طبیعت همچین حرکتیه.
اما واقعیتش اینه که همین ظلم‏ها و خون‏های به ناحق ریخته‏شده
اثرش رو می‏ذاره و گذاشته.


یا حسین شهید